Η Στοματοφαρυγγική Κοιλότητα

Η στοματική κοιλότητα χωρίζεται, με όριο τα δόντια, σε προστόμιο και ιδίως κοίλο του στόματος. Το προστόμιο είναι μια σχισμοειδής κοιλότητα, που σχηματίζεται από τα χείλη, τις παρειές, τα ούλα και τα δόντια και επικοινωνεί με το ιδίως κοίλο του στόματος, διαμέσου των μεσοδόντιων διαστημάτων ενώ επικοινωνεί μέσω της στοματικής σχισμής με το εξωτερικό περιβάλλον . Εδώ βρίσκεται ο χαλινός του άνω και κάτω χείλους, η σιελική θηλή, όπου εκβάλει ο πόρος της παρωτίδας, και η αγκιστρογναθική πτυχή, κάτω από την οποία περνά το γλωσσικό και το φατνιακό νεύρο.

Τα χείλη

Τα χείλη, είναι δύο: το άνω και το κάτω και αποτελούν ευκίνητες μυώδεις πτυχές οι οποίες εσωτερικά καλύπτονται από βλεννογόνο.

Στο μέσο τους και μπροστά φέρουν το χαλινό. Εξωτερικά, στο μέσω του άνω χείλος διακρίνεται το φίλτρο και στα πλάγια οι πτέρυγες. Μεταξύ της πρόσθιας και της οπίσθιας επιφάνειας, υπάρχει το προχειλίδιο. Τα δύο άκρα των χειλιών ενωμένα σχηματίζουν τη στοματική γωνία. Οι παρειές είναι τετράπλευρου σχήματος και εκτείνονται, από το υποκόγχιο χείλος της κάτω γνάθου.

κορυφή

Τα δόντια

Τα δόντια στον άνθρωπο διακρίνονται σε δύο γενιές: τους νεογιλούς, που είναι είκοσι και εμφανίζονται περίπου στον έκτο μήνα, και τους μόνιμους, που είναι τριάντα δύο και εμφανίζονται το έκτο με δεκατοτρίτο έτος.

Τα δόντια τα διαιρούμε σε τομείς (κόβουν τις τροφές), κυνόδοντες (σχίζουν), προγομφίους-γομφίους (αλέθουν).

Κάθε ένα από τα δόντια αποτελείται ανατομικά από τέσσερα μέρη:
  • Η μύλη : το μέρος που προέχει
  • Η ρίζα : το μέρος που βρίσκεται μέσα στο φατνίο
  • Ο αυχένας : μεταξύ των προηγούμενων και
  • Η οδοντική κοιλότητα : περιέχει τον πολφό και καταλήγει στο ριζικό σωλήνα, από όπου περνούν τα νεύρα και τα αγγεία του δοντιού

Το ιδίως κοίλο του στόματος περιβάλλεται από:
  • Πρόσθια και πλάγια : από τα δόντια και τα ούλα
  • Κάτω : από τη γλώσσα
  • Άνω : από την υπερώα
  • Οπίσθια από το φάρυγγα και τα παρίσθμια

κορυφή

Η γλώσσα

Η γλώσσα είναι ένα ευκίνητο, μυώδες όργανο, που εξωτερικά καλύπτεται από βλεννογόνο. Τα δύο πρόσθια τριτημόρια της ανήκουν στη στοματική κοιλότητα, ενώ το οπίσθιο τριτημόριο της γλώσσας (ρίζα της γλώσσας) ανήκει στο φάρυγγα.

Όριο μεταξύ τους είναι μια αύλακα σε σχήμα Λ που ονομάζεται τελική αύλακα. Η γλώσσα προσφύεται στο έδαφος του στόματος μέσω μιας πτυχής, που ονομάζεται χαλινός της γλώσσας. Η υπερώα  (ουρανίσκος) αποτελεί την οροφή της στοματικής κοιλότητας και ταυτόχρονα το έδαφος της ρινικής κοιλότητας. Μόνο το μπροστινό τμήμα της υπερώας έχει οστική στήριξη και χαρακτηρίζεται ως σκληρή υπερώα.

Στο σχηματισμό της συμμετέχουν τα δυο υπερώια οστά και οι δύο άνω γνάθοι. Ο βλεννογόνος της σκληρής υπερώας προσφύεται στέρεα στο οστό και εμφανίζει πολυάριθμες πτυχώσεις. Η σκληρή υπερώα προς τα πίσω συνεχίζεται με τη μαλθακή υπερώα.

Η μαλθακή υπερώα αποφράσσει το ρινοφάρυγγα κατά τη διαδικασία της κατάποσης, προκειμένου να αποφευχθεί η ανάρροια της τροφής από τη μύτη. Η μαλθακή υπερώα καταλήγει σε ένα κωνικό έπαρμα, τη σταφυλή.

Τα παρίσθμια σχηματίζονται από τη μαλθακή υπερώα, τη ρίζα της γλώσσας, τις παρίσθμιες καμάρες και την παρίσθμια αμυγδαλή. Με αυτά η στοματική κοιλότητα επικοινωνεί με το φάρυγγα.

Οι πληροφορίες προορίζονται για γενική πληροφόρηση και ενημέρωση του κοινού και σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να αντικαταστήσουν τη συμβουλή ιατρού ή άλλου αρμοδίου επαγγελματία υγείας.

κορυφή